Bericht schrijven >

1 | 2 | 3 volgende »

Lieve Ron,

Ik keek er naar uit om jou te zien en te spreken op vrijdagmiddag in de Zuid na je vakantie. Het kwam ontzettend hard aan dat het niet meer ging gebeuren.
Ik zal met warmte en plezier aan je terugdenken en koester de soms
hilarische gesprekken en anekdotes, vaak op het terras.
Ik vond het altijd heel gezellie als jij er was.

Ik mis je.

Marianne, alias de Morgenster XXX

Marianne van Beek - 04-02-2018 - 16:51

Lieve Ron,
Wat missen we jou in Café De Zuid. Als wij arriveerden zat je er meestal al en raakten wij al gauw in gesprek. Leuke, interessante, hilarische en serieuze gesprekken waren dat. En dat alles uiteraard onder het genot van een 'alcoholische versnapering'.
Helaas kon je niet op onze bruiloft zijn op 1 september, omdat je vlak daarvoor naar je geliefde Griekenland vertrok. Maar...., zo beloofde je, als je terug zou komen zou ik, de bruid, een felicitatiekus van je krijgen. Vanuit Griekenland heb je ons nog tweemaal een sms gestuurd. Ik grapte nog dat ik dus iets had om naar uit te kijken.
Maar je keerde niet meer terug. De schok was groot toen wij hoorden dat je in Griekenland was overleden.
We zijn blij dat we je hebben leren kennen en zoveel gezellige uren met je hebben doorgebracht.
Rust zacht.
Heel veel kussen van Simon en Corien xxx

Corien Matson-Cevat - 04-02-2018 - 11:03

Dag Ron,

Ditmaal schieten woorden te kort, vandaar.

In je eigen woorden; met doffe berusting. Wat vond en vind ik je een inspirerend karakter maar bovenal een prettig mens.

Dank je wel, voor alle tijden en nu altijd. Wat een gemis.

-Niels

Niels - 15-11-2017 - 20:05

Ron leerde ik, uiteraard, bij café de Zuid kennen. Het is nog maar kortgeleden, op een mooie zomeravond in augustus. We zaten met z'n vieren in de avondzon een biertje of een lekker glas wijn te drinken. Het werd een memorabele avond.

Daarna kwamen we elkaar op dezelfde plek af en toe tegen: beiden import-Amsterdammers, hij uit Twente, ik uit Friesland. Geen kapsones, jezelf relativeren, oog hebben voor het aangename in het leven, hoewel niet-Tukkers en niet-Friezen dat soms ook hebben. We waren beiden van 1943; ook dat verbond ons.

De avond voor zijn vertrek naar Griekenland dronken we bij de Zuid nog een glaasje. Het zou voor Ron een korte nacht worden. Om half drie, als ik me niet vergis, zou de taxi hem ophalen. 'Ik heb nog een biefstuk in de koelkast liggen', zei hij en liep naar de tram.

Over zes weken zouden we elkaar weer zien. Het lot heeft anders beslist. Het is wel mooi, als je van Griekenland houdt, om daar te sterven en begraven te worden, maar het is veel en veel te vroeg.

Beste Ron, dank je voor het plezier en de levenswijsheden die we samen deelden. Rust in vrede.

Dirk Visser

Dirk Visser - 14-11-2017 - 01:33

Ron kende ik nog maar een paar jaar. Toen ik op de Sumatrakade woonde kwam ik met enige regelmaat op het terras van Café de Zuid bij het Azartplein. Ik mengde mij een keer ongenood in een gesprek dat Ron voerde met iemand anders. Dit leidde tot de uitnodiging om bij hen te komen zitten. Vanaf dat moment ontmoeten wij elkaar regelmatig. Met Hessel en Niels vormden wij een groepje dat weleens vergeleken met die oudere loge-zeurders uit die bekende Britse poppen-satire. Wij echter, discussieerden over de krant, kunst, politiek en wat al niet. Onze niet erg bescheiden,soms tegengestelde opvattingen, leidden vaak tot hilariteit. Ik, meen ook namens de anderen te spreken: Mis Ron enorm.

Hans van der Wilk - 02-11-2017 - 11:11

Bericht schrijven >

1 | 2 | 3 volgende »